El profesor Pieter Dupont (Ámsterdam, 1870 – Hilversum, 1911) fue un vooraanstaand Nederlands etser, tekenaar en graficus, die aan het start van de 20e eeuw grote faam genoot met zijn virtuoze prenten en tekeningen. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Nederlandse grafische kunst rond 1900 y speelde een sleutelrol in de herwaardering van de ets als volwaardige kunstvorm.

Dupont volgde zijn opleiding aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten en Amsterdam, waar hij aanvankelijk werd opgeleid als schilder. Al snel koos hij echter bewust voor de grafiek, met name de ets en droge naald, waarin hij een buitengewone beheersing ontwikkelde. Zijn werk valt op door de technische perfectie, maar ook door zijn gevoel voor compositie, Detail y sfeer.

Hij werd bekend met prentenreeksen waarin hij onderwerpen als paarden, interieurs, straatbeelden y porttretten met grote precisie y levendigheid wist vast te leggen. Met name zijn serie “Paarden in de manege” en de etsen van Parijs en Brugge dio blijk van zijn vermogen om beweging, arquitecto en karakter vast te leggen in een par trefzekere lijnen.

En 1906, Dupont se convirtió en hoogleraar in de grafische kunst aan de Rijksakademie, waar hij zijn kennis doorgaf aan een een generatie kunstenaars. Ondanks zijn vroege overlijden op slechts 40-jarige leeftijd liet hij een indrukwekkend e invloedrijk oeuvre na.

Zijn werk werd veelvuldig bekroond y is opgenomen in belangrijke collections, waaronder the Rijksmuseum, the Stedelijk Museum Amsterdam y the British Museum. Hasta el día de hoy, Dupont utiliza la pintura como emancipación del arte gráfico y la técnica y el arte artístico del vakmanschap.

Pieter Dupont geldt als een meester van de lijn - een kunstenaar die in zwart-wit een weld wist op te roepen vol diepte, beweging en menselijkheid.